از زالو درمانی چه می دانید؟ و به جه دردی میخورد؟

0

زالوها کرم های حلقوی هستند که به کرم های خاکی شباهت دارند ولی از لحاظ آناتومی بسیار متفاوت میباشند. بدن زالوها به ۳۴
بخش تقسیم میشود، با مکنده های قوی که در قسمت جلو (دهان)و در قسمت عقب قرار دارد. معمولا زالوها سه فک یا دندان
دارند.
انگلیسی است. برخی زالوها فک یا دندان ندارند به جای آن برآمدگی سوزن مانندی به نام خرطوم Y دندان یا فک زالو بسیار شبیه
دارند که آن را وارد بدن میزبان کرده و خون را مکیده و آنزیم ضد لخته در بدن میزبان تزریق میکنند.
زالوهایی نیز هستند که طعمه خود را میبلعند. زالوها قادر به درک نور، بو، صدا، گرما و ارتعاش و لمس کردن میباشند. زالوها
برای هضم خون یک نوع باکتری ترشح میکنند که همین باکتری باعث از بین رفتن سایر باکتریها میشود، در نتیجه از فاسد شدن
خون مکیده شده جلوگیری میکنند.
تولید مثل بسیاری از زالوها بدین ترتیب است:
هر زالو دارای اندامهای جنسی نر و ماده است ولی برای جفتگیری باید دو زالو به هم بچسبند و هرکدام نرینه خود را به مادینه
دیگری برساند، سپس هر دو بارور میشوند، زالوهای تولید شده در مادهای ژله مانند از زالو جدا شده و به محیط اطراف میچسبند.
پس از آن به صورت کرم های ریز ظاهر میشوند. زالوها پس از یکی دو بار زایمان میمیرند.
زالو، داروست!
زالو به صورت خشک و پودر شده در ترکیبات دارویی طب سنتی به کار میرود.
زالو به صورت خوردن، آشامیدن و روغن های مالشی و ضمادات کاربرد دارد. عملکرد آن در علاج سرعت انزال، عدم نعوظ و
سستی و کوچکی آلت تناسلی به اثبات رسیده است.

جایگاه زالو در طب سنتی ایرانیان
شیخ الرئیس بو علی سینا باب مبسوطی پیرامون زالو دارد و چنین میفرمایند:
از زالوهایی که کرک ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز کنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه های
بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود که در آبهای خزه دار که محل زیست قورباغه هاست نمو کرده و نه زالویی که در
آبهای گل آلود سیاه بوده است. زالو بهتر از حجامت خون تباه را از عمق بدن بیرون میکشد. زالو را ابتدا سرازیر نگهدارید تا
استفراغ کند و محتویات شکمش بیرون آید سپس اندکی خون بره به او بدهید. سپس مواد چسبنده و کثیف بدن او را با بوراکس
پاک کنید (استفاده از مواد صابونی عطردار مضر است)و جایی را که میخواهید زالو بگذارید با دست مالش دهید تا سرخ شود.
اگر جای زالو انداختن را با گل سرشور یا خون اندود کنند زالو بهتر میچسبد. بهتر آن است که پس از جدا شدن زالو، محل گزش
او را حجامت برنهید تا احیانا اگر آزاری و عفونتی بر اثر نیش زالو عارض شده، از بین برود اگر پس از زالواندازی خون بند
نمی آید مازوج سوخته، نوره، خاکستر یا سوده نرم (یا پودر باقلا و زردچوبه)استعمال شود. زالواندازی برای
بیماریهای پوست از قبیل جوش ها، دمل ها، لکه های سیاه و نقطه های سیاه و سپید و …
مفید است.
در طب عامیانه نیز زالو در کوچه و بازار به فروش میرسیده و تا حدود سی سال قبل، همه میدانستند که برای علاج زخم چرکین و
دمل بهترین درمان زالواندازی است. یا برای پیشگیری از فساد دهان و لثه و داشتن دندانهای محکم باید بناگوش را زالو گذاشت.
مخبر السلطنه در کتاب خاطرات و خطرات حکایتی جالب نقل میکند:
جهانگیرخان وزیر صنایع دچار قانقریا شد و دکتر تولوزان فرانسوی (پزشک مخصوص دربار)دستور به قطع پای ایشان داد
آشنایان جهانگیر خان با قطع پا مخالفت ورزیده و میرزا حسن خان جراح باشی محله را به عیادت جهانگیر خان آوردند. او پس از
معاینه گفت به من یازده روز فرصت دهید تا این پا را معالجه کنم. میرزا حسن در سه نوبت زالوی زیادی به پای بیمار انداخت و
پس از یازده روز از تولوزان فرانسوی دعوت کردند که پا را ملاحظه کند. تولوزان وقتی پا را دید، بهبود آن را تأیید کرد و از اینکه
قبلا به میرزا حسن ناسزا گفته بود معذرت خواهی کرد و دویست تومان به میرزا حسن داد
زالواندازی جزو سنت های درمانی پذیرفته شده و به همان معروفیت و مقبولیت حجامت و فصد (رگزنی)بین توده های مردم رواج
داشت. آری این حیوان یک گرمی به ظاهر مشمئزکننده طی سالیان دراز بیماریهای صعب العلاجی را براحتی درمان میکرد و
بیماران را از صرف هزینه های گزاف، بریده شدن از اندامها، بد شکل شدن پوست، فلج شدن ناشی از سکته مغزی و … نجات
میداده است. تأیید این نظر را با پرسش از افراد ۴۰ سال ببالا میتوانید جستجو کنید.
دیدگاه حکیم جرجانی پیرامون زالودرمانی: جرجانی معتقد است بهترین زالو، زالوی موجود در آبهای پاکیزه است و شکل او
باید همانند دم موش باشد و شکم او سرخ و پشت او سبز و سرش کوچک باشد و او نیز معتقد است منفعت زالو بیشتر در
بیماریهای پوستی مانند ریش بلخی، قوبا، سعفه و … میباشد. طریقه استعمال و موارد احتیاطی که
جرجانی برشمرده همان دیدگاه بو علی سیناست که از تکرار آن صرف نظر میکنیم. نکته بارز افتراق دیدگاه جرجانی با تمام حکما
درباره کاربرد زالو این جمله او در کتاب ذخیره است که میفرماید: نخست تن را به فصد و مسهل پاک باید کرد و سپس دیوچه
(زالو)را فراز گذارید تا منفعت او پدید آید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.